Partnerorganisatie: Mentaal Beter, Mental Care Groep
Studietype: vergelijkend onderzoek met twee groepen
N: VR groep 57 cliënten, controlegroep 38 cliënten
Achtergrond en doel
Binnen traumazorg spelen behandelcapaciteit en wachttijden een structurele rol. Interventies die de totale behandeltijd kunnen verkorten zonder verlies van klinische kwaliteit zijn daarom relevant, zowel voor cliënten als voor instellingen. Autonome inzet van VR thuis tussen reguliere sessies is een benadering die intensivering van exposure en verwerking mogelijk maakt zonder proportionele toename in face to face tijd. Het doel van deze studie was om te onderzoeken of autonoom gebruik van EMDR in VR thuis leidt tot vergelijkbare uitkomsten op traumaklachten en algemene mentale gezondheid, met een kortere totale behandelduur, vergeleken met een traditionele EMDR behandeling zonder VR.

Experimentele opzet

De studie omvatte twee groepen. In de VR groep gebruikten cliënten de VR toepassing vier keer in twee weken zelfstandig thuis, tussen reguliere sessies met de behandelaar door. De controlegroep volgde reguliere EMDR behandeling zonder VR. De vergelijking richtte zich op behandelduur en op uitkomsten op kernmaten voor traumaklachten en mentale gezondheid.

Uitkomstmaten

Traumaklachten werden gemeten met de PCL 5 vragenlijst. Algemene mentale gezondheid werd gemeten met de MHC SF vragenlijst. Daarnaast werd totale behandelduur in minuten vergeleken tussen groepen. Tevredenheid en therapietrouw werden meegenomen als procesuitkomsten, omdat een intensivering van autonome sessies alleen klinisch relevant is wanneer cliënten het daadwerkelijk volhouden en als acceptabel ervaren.

 Resultaten

 De VR groep liet een kortere behandelduur zien met een afname van meer dan 20 procent. De totale behandelduur was 617 minuten in de VR groep vergeleken met 786 minuten in de controlegroep. Ondanks deze reductie in tijd waren de gerapporteerde uitkomsten vergelijkbaar tussen groepen op traumaklachten en tevredenheid. Ook therapietrouw was vergelijkbaar, wat suggereert dat de intensivering via thuisgebruik niet gepaard ging met duidelijk verhoogde uitval of verminderde acceptatie.

Interpretatie en klinische relevantie

De resultaten wijzen erop dat autonome EMDR in VR thuis een route kan bieden naar efficiëntiewinst binnen traumazorg, zonder dat dit in deze vergelijking gepaard ging met slechtere uitkomsten op de gerapporteerde kernmaten. Klinisch kan dit passen binnen blended care of stepped care modellen, waarin face to face sessies worden aangevuld met gestructureerde autonome interventies. Een plausibel voordeel is dat cliënten in een vertrouwde omgeving vaker kunnen oefenen, wat de intensiteit van verwerking kan verhogen. Tegelijkertijd is indicatiestelling essentieel. Niet iedere cliënt is geschikt voor autonoom werken, bijvoorbeeld bij ernstige dissociatie, beperkte stabilisatie of voorkeur voor maximale therapeutische nabijheid. De resultaten ondersteunen daarom geen one size fits all model, maar een gedifferentieerde inzet waarin autonomie als optie wordt aangeboden wanneer dit passend is.

 Beperkingen

De informatie die beschikbaar is beschrijft kernresultaten, maar zonder details over randomisatie, blinding of follow up. Daardoor blijft voorzichtigheid nodig in causaliteit. Ook is het belangrijk om toekomstige studies te richten op mechanismen, veiligheid en subgroepen, om te bepalen voor wie deze aanpak het meest geschikt is.

Conclusie

In deze vergelijking ging autonoom EMDR VR thuisgebruik samen met een substantiële reductie in totale behandeltijd, terwijl uitkomsten op traumaklachten, mentale gezondheid, tevredenheid en therapietrouw vergelijkbaar waren met reguliere EMDR. Deze resultaten leveren relevante wetenschappelijke onderbouwing voor Psylaris Care binnen autonome en blended inzet, met nadruk op passende selectie en zorgvuldige inbedding in behandelprocessen.